Stel: je bent buiten. Je oog valt op iets dat op de grond ligt. Iets afwijkends, een vreemde vorm, kleur of textuur. 

Je raapt het op, bekijkt het van alle kanten. Je weet niet wat het is maar het intrigeert je. Je besluit het in je zak te stoppen en mee te nemen. Misschien verzamel en bewaar je dit soort vondsten. Af en toe kijk je ernaar en waarschijnlijk neem je je voor eens uit te zoeken wat het is. 

Schatzoeken of juist per toeval iets tegenkomen wat verwondering oproept inspireert mij tot het maken van vormen in klei. Ik noem mijn keramiek pseudo-natuur.

Met mijn werk nodig ik je uit opmerkzaam te zijn.